Podsumowując: ź Udar to nie wyłącznie choroba osób w podeszłym wieku, ¼ pacjentów na oddziale udarowym to osoby w wieku produkcyjnym 18-65 lat. ź Jedynie co czwarty ozdrowieniec, który uległ udarowi i jest w wieku produkcyjnym wraca w Polsce do pracy. ź Brak pracy może być przyczyną zwiększonego ryzyka występowania udaru mózgu. ź Najczęstsze bariery wydłużające absencję zawodową u ozdrowieńców po udarze dotyczą problemów z samodzielnym funkcjonowaniu, występowaniu depresji i braku wsparcia systemowego. ź Rozpoczęcie ogólnopolskiej kampanii promującej możliwości wsparcia w powrocie do pracy ozdrowieńców po udarze, w szczególności tych, którzy uzyskali samodzielność w czynnościach dnia codziennego a przed incydentem byli zatrudnieni. Mając na uwadze, że bierne i długotrwałe korzystanie z zasiłków po udarze ma swoje poważne skutki ekonomiczno- społeczne i zdrowotne. ź Współpracę z instytucjami badawczymi w celu określenia współczynnika RTW w udarach. ź Wdrożenie do pracy powinno nastąpić do 6 miesięcy od zakończenia leczenia szpitalnego. Rekomendujesię: ź Kluczowym elementem rehabilitacji zawodowej jest określenie zakresu możliwych kompetencji występujących po incydencie udarowym. ź Ustanowienie funkcji asystenta wdrożenia, jako osoby koordynującej proces powrotu do pracy (także w miejscu pracy), stanowiącej pomost między pracodawcą a pracownikiem oraz oceniającej kompetencje ozdrowieńców powracających po dłuższej absencji zawodowej. Proces ten należy rozpocząć szczególnie w obliczu zapowiedzianej rządowej ustawy o asystencji osobistej. ź Wykorzystanie kadry medycznej i około-medycznej do pełnienia funkcji asystenta wdrożenia poprzez umożliwienie im uczestnictwa w szkoleniach podyplomowych kształcących w kierunku terapeuty zawodowego. Powrót do pracy po incydencie udarowym 63
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==