ze strony specjalistów. Jest to utrudnione nie z powodu braku specjalistów, lecz nieproporcjonalnie rozłożonej refundacji. Znacznie wyżej, niemal o 100%, wycenione przez NFZ są procedury psychoterapeutyczne. Trudno zrozumieć i zaakceptować taką różnicę, gdyż tak wysoko specjalistyczna pomoc, jak diagnostyka i terapia psychologiczna, wymagająca szerokiej wiedzy (także psychoterapeutycznej), kosztownych metod koniecznych do świadczenia usług i podobnego czasu trwania wizyty jest tak nisko wyceniana. Kształcenie specjalizacyjne jest długotrwałe, wymaga dużych nakładów finansowych ze strony psychologa, trwa minimum 4 lata, jest czasochłonne i kończy się trudnym egzaminem państwowym. Dodatkowym utrudnieniem jest często brak zgody przełożonych na wyjazdy na staże, które muszą odbywać się w godzinach pracy. Mimo to psycholodzy decydują się na taki wysiłek. Obecnie w psychologii klinicznej (podobnie jak w psychoterapii) wdrażana jest opieka merytoryczna (superwizja) wykonywanych przez psychologów świadczeń zdrowotnych, co dodatkowo podniesie koszty pracy. Wycena świadczeń psychologicznych na obecnym poziomie nie pokryłaby kosztów poniesionych na zdobycie odpowiedniego przygotowania teoretycznego i praktycznego (specjalizacja, kursy), potrzebny sprzęt i metody, wynajęcie lokalu itd. Z tego powodu psycholodzy po zdaniu egzaminu specjalizacyjnego najczęściej podejmują samodzielną działalność gospodarczą i prowadzą działalność odpłatnie, lub kończą szkolenie psychoterapeutyczne i pracują jako psychoterapeuci. W ostatnim czasie do egzaminu specjalizacyjnego z psychologii klinicznej zgłasza się po około 150 osób w 2 sesjach w roku. Z tej liczby ok. 1/4 to osoby zdające specjalizację w zakresie neuropsychologii. Można więc założyć, że rocznie przybywa około 80 neuropsychologów. Są to więc liczby, które mogą zapewnić opiekę specjalistyczną dla bardzo dużej grupy pacjentów z chorobami uszkadzającymi mózg. Dotychczas, najczęściej powtarzanym argumentem było stwierdzenie, że jest za mało specjalistów i dlatego nie ma odpowiednich procedur. Z wszelkich wyliczeń dokonywanych przez konsultantów wojewódzkich i przesyłanych do MZ wynika, że jest to już argument nieprawdziwy. Jest już dostateczna liczba specjalistów z psychologii klinicznej (w tym także neuropsychologów) którzy mogą objąć opieką chorych lub nadzorować pracę psychologów zatrudnianych w placówkach służby zdrowia jako superwizorzy. Takie propozycje zostały przedstawione przez konsultantów z zakresu psychologii klinicznej w ramach konsultacji do zmian w nowym koszyku świadczeń zdrowotnych. dr n. med. Leonard Szafraniec 54
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==