ź do uzyskania świadczeń z ZUS lub orzeczenia o niepełnosprawności; Szczegółowa diagnoza neuropsychologiczna jest niezbędna w wielu sytuacjach, np.: Kiedy chory po udarze mózgu może liczyć na pomoc neuropsychologiczną refundowaną przez NFZ ź do oceny aktualnych możliwości powrotu do pracy w przypadku osób aktywnych zawodowo przed udarem; się jego życie. Utrata samodzielności, problemy z wykonywaniem codziennych czynności, mową, czytaniem, pisaniem – to wszystko przytłacza. Gdy bliskich nie ma w pobliżu, narasta poczucie samotności, bezradności i beznadziei. Często pojawiają się objawy depresji, myśli samobójcze, a nawet próby samobójcze. W takiej sytuacji rodzina zaczyna szukać pomocy u neuropsychologa lub psychiatry. To właśnie teraz chory potrzebuje wsparcia najbardziej. Powrót do aktywności zawodowej jest zawsze korzystny, ponieważ pozytywnie wpływa na stan psychiczny i jakość życia. Niestety, niektórzy pacjenci nie uświadamiają sobie swoich ograniczeń i chcą zbyt szybko wrócić do pracy. Zadaniem neuropsychologa jest wówczas uświadomienie im tych ograniczeń i wskazanie potencjalnego ryzyka. Przedwczesny powrót do pracy może bowiem prowadzić do kolejnych trudności, niewywiązywania się z obowiązków i przeżywania frustracji. Wymaga to wówczas zintensyfikowania terapii i w rzeczywistości opóźnienie powrotu do aktywności zawodowej. ź do oceny możliwości prowadzenia samochodu. Droga do zdrowia i lepszej jakości życia po udarze jest długa i wymaga ciągłego dostosowywania terapii do zmieniających się potrzeb pacjenta. Regularna ocena neuropsychologiczna pozwala na weryfikację i modyfikację metod rehabilitacji. 1. Zgodnie z obecnie przyjętymi przez NFZ koszykiem świadczeń gwarantowanych terapia neuropsychologiczna (psychologiczna) przysługuje chorym, którzy doznali udaru i są hospitalizowani w oddziale udarowym. Tak też jest sformułowana procedura – „terapia neuropsychologiczna”. Jest bowiem obowiązek zatrudnienia w takim oddziale psychologa na ½ etatu. Jednak z reguły w tych samych szpitalach (często w ramach tego samego rejonu szpitala) jest też zlokalizowany oddział neurologiczny, w którym nie ma już konieczności zatrudniania psychologa. Są jednak procedury psychologiczne wobec pacjentów hospitalizowanych z rozpoznaniem: padaczki, choroby Parkinsona, innych chorób pozapiramidowych, otępienia, encefalopatii. Tych pacjentów także trzeba zbadać, opisać, wesprzeć, czyli spełnić wymagane procedury. Są też pacjenci, którzy wymagają poszerzonej diagnostyki stanu emocjonalnego, określenia ewentualnych przyczyn zaburzeń czynnościowych. W takiej sytuacji nie ma określonego wymogu (procedury NFZ), ale jest potrzeba diagnostyczna i konieczność pomocy Neuropsychologiczne wpsarcie chorych po udarze mózgu: aktualne możliwości i wyzwania systemowe 51
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==