Poważnym problemem jest fakt niekwalifikowania na oddziały rehabilitacji neurologicznej pacjentów ze szczególnymi potrzebami, tj. chorych z głęboką afazją, z założoną rurką tracheotomijną czy żywionych dietą przemysłową przez przezskórną endoskopową gastrostomię (PEG). Poważnym problemem jest fakt niekwalifikowania na oddziały rehabilitacji neurologicznej pacjentów ze szczególnymi potrzebami, tj. chorych z głęboką afazją, z założoną rurką tracheotomijną czy żywionych dietą przemysłową przez przezskórną endoskopową gastrostomię (PEG). Ten problem, jest generowany m.in. przez konieczność zapewnienia znacznie intensywniejszej opieki pielęgniarsko-opiekuńczej, przekraczającej minimalne normy zatrudnienia na oddziałach rehabilitacji neurologicznej, co wiąże się z istotnym wzrostem kosztów zatrudnienia personelu na i tak deficytowych oddziałach rehabilitacji neurologicznej. Wzrost wyceny świadczeń, lub stworzenie poziomów referencyjności różniących się wyceną świadczeń mogłoby stanowić metodę rozwiązania tego problemu. Do rehabilitacji realizowanej w trybie ambulatoryjnym powinni być kwalifikowani pacjenci ze stosunkowo niewielkim deficytem neurologicznym. Muszą być oni jednak dostatecznie 2 samodzielni lub mieć opiekunów, aby regularnie dojeżdżać na zajęcia rehabilitacyjne. Do tej formy terapii powinni być także kwalifikowani pacjenci, którzy zakończyli leczenie usprawniające w warunkach szpitalnych, lecz nadal wymagają dalszego wsparcia W warunkach polskich pacjenci, którzy wskutek udaru mają wyłącznie deficyty ruchowe (bez zaburzeń mowy, zaburzeń połykania i bez zaburzeń funkcji poznawczo-behawioralnych) mogą i powinni częściej być kwalifikowani i przyjmowani na oddziały rehabilitacyjne celem korzystania z tzw. rehabilitacji ogólnoustrojowej neurologicznej. Mimo, że formalnie taka możliwość istnieje, wielu lekarzy i pacjentów nie wie o możliwości realizacji wczesnej rehabilitacji ruchowej w innych oddziałach szpitalnych, niż tylko oddziały rehabilitacji neurologicznej. Właściwe wykorzystanie tych możliwości mogłoby w sposób istotny zwiększyć dostęp do wczesnej rehabilitacji w warunkach szpitalnych. z województwa opolskiego (30%), a najrzadziej dla pacjentów z województwa łódzkiego 3 (13%). Niepokojący jest nie tylko brak dostępu do wczesnej rehabilitacji neurologicznej dla chorych jej wymagających, ale w szczególności także fakt, że obserwowany jest spadek tego dostępu w ostatnich latach obserwacji. Sytuacja ta prawdopodobnie wynika w dużej mierze z niewystarczającego finansowania ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia procedur wczesnej rehabilitacji neurologicznej chorych z uszkodzeniem mózgu (w tym chorych po udarze mózgu). Wyceny świadczeń z zakresu rehabilitacji neurologicznej wymagają pilnej aktualizacji, aby odzwierciedlały rzeczywiste koszty świadczenia usług i odpowiadały współczesnym standardom. Tylko poprawa wyceny świadczeń ograniczy obserwowany już trend zamykania oddziałów rehabilitacji neurologicznej i zapobiegnie dalszemu pogarszaniu się dostępu do świadczeń. dr hab. n. med. Iwona Sarzyńska - Długosz 36
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==