jakość opieki otrzymywanej na oddziałach udarowych, opracowano międzyna- rodowe standardy opieki na oddziale udarowym oparte na dowodach i opiniach ekspertów. Wprowadzono system oficjalnej akredytacji na poziomie europejskim, a także krajowym w kilku krajach, ale jej wykorzystanie jest bardzo zróżnicowane, ponieważ jest w większości dobrowolne. 4. Rehabilitacja lecznicza i wspieranie długoterminowych potrzeb pacjentów po udarze: Niewiele krajów przeprowadza audyt usług rehabilitacyjnych, jakie otrzymują osoby po udarze, zwłaszcza po opuszczeniu szpitala. Standardy stosowane do pomiaru przestrzegania wytycznych w całej Europie są niespójne. Rodzaj i jakość terapii, do których pacjenci mają dostęp, często zależą od miejsca zamieszkania. Na przykład specjalistyczna rehabilitacja może być dostępna tylko w dużych obszarach miejskich. Terapia zajęciowa i wsparcie psychologiczne są albo bardzo ograniczone, albo w ogóle niedostępne dla pacjentów po udarze w kilku krajach. Pacjenci mogą doświadczać długich opóźnień w rozpoczęciu rehabilitacji z powodu braku możliwości w ośrodkach rehabilitacyjnych lub w społeczności. Po wypisaniu pacjentów z ostrej opieki dostęp do dalszej rehabilitacji jest również bardzo zróżnicowany między krajami i w ich obrębie. W około dwóch na pięć krajów UE terapie ambulatoryjne nie są ogólnie dostępne. Tylko niewielka mniejszość krajów UE ma lokalne ustalenia, aby zaoferować osobom po udarze konsultację kontrolną z terapeutą lub lekarzem, a rzeczywista praktyka może się znacznie różnić w obrębie kraju. Ubezpieczyciele zdrowotni i krajowe organy ochrony zdrowia rzadko oferują wsparcie w dostosowaniu się do życia po udarze, takie jak programy wspierające osoby, które chcą wrócić do pracy. W ciągu ostatnich 5-10 lat większość krajów europejskich ograniczyła finansowanie niektórych usług wspierających osoby niepełnosprawne, takich jak szkolenia pomagające ludziom wrócić do pracy. Organizacje wsparcia osób po udarze (ang. stroke support organisations, SSO) istnieją na szczeblu krajowym w niemal wszystkich krajach UE. Ich celem jest oferowanie praktycznego, emocjonalnego i rzeczniczego wsparcia osobom, które przeżyły udar, i ich rodzinom, a często także promowanie świadomości i działań na rzecz zapobiegania udarom. Istnieje potrzeba uzyskania większej ilości informacji 7 na temat zasięgu i wpływu SSO. W Polsce w 2016 r. uruchomiono „Ogólnopolski Program Profilaktyki Chorób Naczyń Mózgowych (ICD10: I60–I69)”. Celem programu było zmniejszenie zachorowalności z powodu chorób naczyń mózgowych u osób w wieku produkcyjnym w latach 2016–2020. Efektem programu miało być stworzenie systemu skoordynowanej opieki nad pacjentami z chorobami naczyń mózgowych, jak również wzrost wiedzy społeczeństwa odnośnie do czynników ryzyka i objawów chorób naczyniowych mózgu. 7. The Burden of Stroke in Europe. Stroke Alliance for Europe. 2020 Dostępne: https://strokeeurope.eu/executive-summary/ Aspekty systemowe udaru mózgu w Polsce 17
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==