W standardzie postępowania wg ICSS zawarte są także działania dotyczące wdrożenia ozdrowieńca na rynek pracy (Ryc. 1). W tym celu opracowano dedykowany proces rehabilitacji zawodowej wg standardu zaprezentowanego przez NHS „Vocational Rehabilitation Toolkit”. przez ICSS. Należą do nich np. konsultacje dietetyka, doradcy zawodowego, ortotyka i co ciekawe innego ozdrowieńca, który jest w zespole i może podzielić się własnymi doświadczeniami z procesu leczenia. Program Rehabilitacji zawodowej po udarze (Stroke Vocational Rehabilitation Toolkit) Model koordynowanej opieki ICSS trwa do 6 miesięcy od opuszczenia przez pacjenta szpitala. Badania pokazują, że koordynowana rehabilitacja (także zawodowa) przynosi najlepsze wyniki jeśli prowadzona jest intensywnie w pierwszych 6 miesiącach od zakończenia leczenia szpitalnego. Dlatego po upływie 6 miesięcy pacjent ma automatycznie umawianą wizytę konsultanta, oceniającego wyniki koordynowanego procesu i postępy leczenia. To podstawowe, wczesne działania wspierające i edukujące, prowadzone na szeroką skalę, we wszystkich placówkach, gdzie pojawia się pacjent, który uległ udarowi: szpital, poradnie, placówki rehabilitacyjne. Zespół koordynujący prowadzi w tych miejscach wstępne porady, przekazuje ogólne informacje dotyczące rehabilitacji zawodowej, jakie pacjent, rodzina czy personel z opieki powinni na tym etapie przyswoić. Posługuje się prostymi broszurkami, dedykowanymi stronami internetowymi, grupami wsparcia, grupami pacjenckimi. Celem tych działań jest pozytywny przekaz na przyszłość, bieżące wsparcie, wstępna edukacja prozdrowotna zarówno ozdrowieńca, jak i rodziny. Według zaleceń NHS wszyscy pacjenci po udarze, niezależnie od wieku, powinni otrzymać odpowiednie porady, wskazówki i skierowania na dodatkowe wsparcie w powrocie do pracy. Standard postępowania rehabilitacji zawodowej dla osób które przeżyły udar podzielony został na 3 modele i przeprowadzany jest jednoczasowo z koordynowanym procesem ICSS. Każdy pacjent, który przeżył udar zostaje objęty programem. Efekty programu ewaluowane są po 6 miesiącach od zakończenia leczenia szpitalnego. Kluczowym elementem rehabilitacji zawodowej jest określenie zakresu możliwych kompetencji występujących po incydencie udarowym. Dokładna diagnoza kompetencji funkcjonalnych, psychologicznych i zawodowych przy współpracy fizjoterapeuty, psychologa, doradcy zawodowego, pracownika socjalnego (a także w miarę potrzeby innych ekspertów) pozwoli określić nowe możliwości osobie wykazującej chęć powrotu na rynek pracy. Dodatkowo diagnoza taka umożliwi pracodawcy ocenę spełnienia wymogów pracownika na danym stanowisku a także potwierdzi gotowość do pracy lub nakreśli kierunek koniecznego przekwalifikowania. Model III MODEL III Powrót do pracy po incydencie udarowym 61
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==