czasu doświadcza w dwóch różnych ośrodkach rehabilitacji różniących się od siebie w stopniu znacznym metod stymulacji. Bardzo często fizjoterapia tego samego pacjenta koncentruje się na jego skrajnie różnych segmentach ciała. Innymi słowy, istnieje duża dowolność stosowania metod pracy z pacjentami. Cały czas dużym problem pacjentów i ich rodzin (szczególnie w mniejszych ośrodkach) jest znalezienie fizjoterapeuty, który ma wystarczające kwalifikacje podyplomowe do prowadzenia fizjoterapii po udarze mózgu. Nowoczesna fizjoterapia po udarze mózgu jest bardzo złożona i niewątpliwie wymaga dość dużej ilości szkolenia podyplomowego. Studia nie są w stanie zapewnić wiedzy specjalistycznej szczególnie, że nastąpił w ostatnich latach ogromny postęp w naukach związanych z układem nerwowym. Z kolei umiejętności pracy z pacjentem po udarze nie można nabyć tylko poprzez praktykę kliniczną. Od wielu lat pacjenci i sami fizjoterapeuci postulują o utworzenie ścieżki kształcenia podyplomowego kontrolowanego przez Ministerstwo Zdrowia w postaci kierunkowej specjalizacji w zakresie fizjoterapii neurologicznej. Skłania do tego ogromna skala problemu w postaci kilkuset tysięcy pacjentów po udarze mózgu żyjących w Polsce. Jeśli uzupełnić tę listę o pacjentów z chorobą Parkinsona (ok. 100 tys.), SM (ok. 50 tys.) oraz innymi chorobami neurologicznymi, na które zapadalność stale rośnie to może okazać się, że specjalistycznej fizjoterapii neurologicznej wymaga w Polsce znacznie ponad 1 milion obywateli. Droga do powrotu - analiza dostępności fizjoterapii dla osób po udarze w Polsce 47
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==