DB: W rehabilitacji pacjentów poudarowych, którzy często wymagają interwencji farmakologicznych i wsparcia medycznego, niezbędna jest obecność lekarza. W naszych ośrodkach rehabilitacyjnych lekarz i fizjoterapeuta współpracują na partnerskim poziomie. Fizjoterapeuta, dzięki doświadczeniu i codziennemu kontaktowi z pacjentem, ma dużą autonomię w planowaniu terapii. Lekarz wspomaga rehabilitację, zajmując się problemami takimi jak depresja, ból, odleżyny, infekcje, obrzęki czy spastyka. Odpowiedzialny jest za leczenie farmakologiczne i dbanie o stan ogólny pacjenta. Co ważne, decyzje dotyczące rehabilitacji podejmujemy wspólnie, w oparciu o konsensus i wiedzę wszystkich specjalistów: neurologopedy, neuropsychologa i fizjoterapeuty. połączeń, dlatego tę naukową wiedzę wykorzystujemy. Każda rehabilitacja to krok do przodu, dlatego zawsze zachęcamy pacjentów do aktywnego udziału w terapii, a z naszej strony angażujemy do tego interdyscyplinarny zespół. KSz: Dodam jeszcze, że regularnie rozmawiamy z fizjoterapeutami, aby dowiedzieć się, jakie napotykają trudności w pracy z pacjentem. Analizujemy wspólnie cele rehabilitacji, np. sięganie do wysokich mebli, które dla pacjenta mogą być w danym momencie niewykonalne. Tak jak wspomniał pan doktor, problemy omawiamy na konsylium, w którym uczestniczą wszyscy specjaliści: Wymieniamy się spostrzeżeniami na temat zachowania pacjenta i jego reakcji na różne formy terapii. Pozwala to nam na wypracowanie najlepszej strategii rehabilitacji i skuteczne wspieranie pacjenta w powrocie do zdrowia. AS: W Polsce pacjenci po udarze w cięższym stanie, np. z tracheotomią, karmieni przez PEG, z zaburzeniami komunikacji, rzadko są przyjmowani na oddziały rehabilitacji neurologicznej. Czy Państwa zdaniem należałoby tworzyć osobne, wysokospecja-listyczne oddziały rehabilitacji neurologicznej dla takich pacjentów? DB: Zgadzam się, że rehabilitacja pacjentów w cięższym stanie, np. z tracheotomią, odleżynami, wymagałaby odrębnych procedur i większych nakładów finansowych. Wynika to z kilku czynników: - Intensywności rehabilitacji: Pacjenci ci nie są w stanie znieść tak dużej liczby godzin terapii, jak pacjenci w lżejszym stanie. - Proporcji personelu: Konieczne jest zwiększenie ilości personelu pielęgniarskiego i opiekuńczego w stosunku do liczby pacjentów. - Specjalistycznego sprzętu: Rehabilitacja tych pacjentów często wymaga wykorzystania specjalistycznego sprzętu. - Zagrożenia epidemiologicznego: Pacjenci z tracheotomią i odleżynami stanowią większe zagrożenie epidemiologiczne, co wymaga większego nadzoru lekarskiego i środków ostrożności. W poszukiwaniu optymalnego modelu rehabilitacji pacjentów po udarze mózgu w Polsce 81
RkJQdWJsaXNoZXIy MTc4MDQxMw==